بر نبود انگیزه و اراده غلبه کنیم.

سیستمی طراحی کنیم که هر روز 1٪ بهتر شویم.

عادت‌های بد را بشکنیم و به عادت‌های خوب بچسبیم!

محیط‌ مان را طوری طراحی کنیم که در آن موفقیت آسان‌تر باشد.

هویت قوی‌تری را توسعه دهیم و به خودمان اعتقاد داشته باشیم.

تغییرات کوچک و ساده‌ای ایجاد کنیم که نتایج بزرگی به همراه دارند.

چطور وقتی در مسیر اشتباهی قرار می‌گیریم، مجددا به مسیر درست برگردیم.

از اشتباهاتی دوری کنیم که اغلب افراد، موقع تغییر عادات‌شان مرتکب می‌شوند.

برای عادت‌های جدید وقت بگذاریم.

« چگونه با وجود بی‌انگیزگی، متمرکز باشیم؟ پس از پایان دورۀ بیسبال به‌دنبال ورزش دیگری بودم و به یک تیم وزنه‌برداری پیوستم. روزی یکی از مربیان تراز اول از باشگاه ما دیدن کرد. او در مدت مربی‌گری‌اش با ورزش‌کاران مختلفی ازجمله مدال‌آوران المپیک کار کرده بود. خودم را معرفی کردم و دربارۀ فرایند پیشرفت با همدیگر صحبت کردیم. پرسیدم: «بهترین ورزش‌کارها با بقیه چه فرقی دارند؟ آدم‌های موفق دقیقاً چه کار می‌کنند که بقیه انجام نمی‌دهند؟» پاسخ او کوتاه، اما جامع بود. او به عواملی نظیر ژنتیک، شانس و استعداد اشاره کرد و در پایان چیزی گفت که اصلاً انتظارش را نداشتم: «گاهی اوقات همه‌چیز به این بستگی دارد که چه کسی می‌تواند تمرین‌های خسته‌کننده و کسالت‌آور هر روز را تحمل کند.»

پاسخش واقعاً غافلگیرم کرد؛ زیرا استدلالش برخلاف اخلاق کاری بود. مردم همیشه دربارۀ هیجانات ناشی از تلاش برای رسیدن به اهداف تجاری، ورزشی، هنری و… حرف می‌زنند. آن‌ها می‌گویند: «همه‌چیز به اشتیاق بستگی دارد» یا «باید هدف را از ته دل خواست.» درنتیجه بسیاری از انسان‌ها با از دست دادن تمرکز یا انگیزه غمگین می‌شوند؛ زیرا فکر می‌کنند افراد موفق منبع بی‌انتهایی از اشتیاق در اختیار دارند. به نظر این مربی انسان‌های واقعاً موفق نیز مانند بقیه احساس بی‌انگیزگی و خستگی می‌کنند فقط آن‌ها در چنین شرایطی به‌دنبال یافتن راهی برای ادامۀ کارشان هستند و این تفاوت اصلی افراد موفق با دیگران است. »